تهران _ حیات امیرالمومنین (علیه السلام) در نامه 14 نهج البلاغه به لشکریانشان اینچنین می نویسند: دست به جنگ نزنید تا آنان شروع کنند، زیرا به حمد خدا حجت با شماست،و جنگ نکردن از سوی شما تا شروع جنگ از جانب آنان حجت دیگری از شما بر آنهاست.(از وصیت های آن حضرت است به لشگرش، پیش از دیدار با دشمن در صفین) دست به جنگ نزنید تا آنان شروع کنند، زیرا به حمد خدا حجت با شماست،و جنگ نکردن از سوی شما تا شروع جنگ از جانب آنان حجّت دیگری از شما بر آنهاست. دشمن چون به اذن حق پای به هزیمت نهاد فراری را به قتل نرسانید، و ناتوان را آسیب نزنید، و زخمی را نکشید. و زنان را با آزردن به هیجان نیاورید گرچه متعرض آبروی شما شوند،یا به بزرگانتان ناسزا گویند، زیرا توان و جان و عقلشان ضعیف است. زمانی که در شرک بودند مأموریت داشتیم از آنان دست بداریم و اگر در روزگار جاهلیت مردی زنی را با سنگ یا چماق می زد، او و فرزندانش را به این عمل سرزنش می کردند. ** خداوندا، از نبود پیامبرمان، و زیادی دشمنان، و خواسته های پراکنده مان به تو شکایت می آوریم (خطبه 15) هنگام برخورد با دشمن در وقت جنگ می فرمود: خداوندا، دلهایمان به سوی تو کشیده، گردنمان به جانب تو دراز شده، چشمهامان به تو خیره شده، قدمها به سوی تو به راه افتاده، و بدنها در راه تو به لاغری رسیده است. خداوندا، دشمنیِ نهان ظاهر شده، و دیگهای کینه به جوش افتاده است. خداوندا، از نبود پیامبرمان، و زیادی دشمنان، و خواسته های پراکنده مان به تو شکایت می آوریم. پروردگارا، بین ما و دشمنانمان به حق حکم فرما، که تو بهترین حکم کنندگانی. ** حق شمشیرها را ادا کنید (نامه 16) با یارانش وقـت جنـگ می فرمـود: گریزی که از پیِ آن برگشتن، و گردشی که به دنبال آن حمله است شما را سخت نیاید، حق شمشیرها را ادا کنید، پهلوی دشمن را به خاک رسانید، نفوس خود را برای زدن نیزه کاری، و ضربت شدید شمشیر تشویق کنید، صداها را در سینه خاموش نمایید، که برای دور کردن ترس و بددلی مؤثر است. به خدایی که دانه را شکافت و انسان را به وجود آورد، اینان از روی حقیقت اسلام نیاوردند، اسلام شان از روی ترس بوده و کفر را در درون خود پنهان داشتند، و چون یار و یاور یافتند آن را ظاهر کردند! پایان پیام